دوازدهمین جشنواره رادیو دیشب (۲۸/۲/۹۱)به پایان رسید.

بازهم چهره هائی خندان وچهره هائی غمگین بودند .جوانانی که به جستجوی نام آمده بودند وبزرگانی

که دیگر گرفتن جایزه برایشان عادت شده بود درکنار هم نشسته بودند.

من هم دختری ۶ ساله دارم .چندروز دیگر وارد هفت سالگی می شود.

تازه دندانهایش افتاده است .او هم خاله شادونه را دوست دارد  مثل بچه های خرمدره!

عکسها از :خبرآنلاین

پارسال وقتی با هزار زحمت و با مینیسک پاره زانو خود را به نمایشگاه کتاب رساندم تا بچه هایم لذت

حضور درمحیطی فرهنگی را بچشند،چنان از كرده خويش پشيمان شدم كه فكرميكنم تا چند سال بعد

هوس رفتن به نمايشگاه کتاب از سرم بيرون رفته است.

شلوغي بي حد وحساب،بوي تند روغن سوخته ودود انواع كبابها  همراه با شميم انواع فست فودها از

كالباس معمولي تا ژامبون دودي و از همبرگر ماشيني تا پيتزاهاي رنگارنگ خاطره اي كج ومعوج از محيط

فرهنگي به جا مي گذارد.

پفك وچي توز وچيپس وراني وسانديس! البته نه آن سانديسهاي كذائي...

به هرحال همه جمع بودند والبته كتاب هم بود!

خلاصه هرچه بود وقتي برمي گشتيم پس از چند كيلومتر پياده روي به ماشين مي رسيديم وحكايت

ترافيك و شلوغيهاي خيابان !

دیروز در محل کارم نشسته بودم که چند مهمان خوب ومهربان غافلگیرم کردند. ۷ نفر از دانشجویان

ترمهای قبلی دانشکده خبر با یک گلدان کوچک شمعدانی یک باغ احساس وبا یک جعبه شکلات تلخ

دنیائی از شیرینی برایم آ ورده بودند.

این اولین بار نبود که روز معلم را باخاطره ای خوش آغاز می کردم .قبل از این هم بچه های دبستان هدف

در منطقه ۳ تهران بدون هیچ رنگ وریا یک جلد قرآن به یاد کلاس روخوانی قرآنی که برایشان گذاشته

بودم به من هدیه کرده بودند که هنوز خاطره خوب آن در ذهنم ماندگار مانده است.

چه رسم خوبی است که ما بدون تشریفات و بدون انتظار حمایت از مسؤلان به ياد روح معلمي كه در ۱۲

ارديبهشت ۵۸  به آسمان پركشيد يادي از معلمان خود كنيم. كساني كه برايمان زحمت كشيدند و ما

كودكيمان را با يادشان گره زده ايم .روز خوب معلم مبارك .به همين مناسبت خاطره اي از خصائل

پسنديده  فرزند استاد شهيد مرتضي مطهري نقل مي كنم تا حق ايشان را ادا كرده باشم.

اینجا ابو موسی است صدای جمهور اسلامی ایران.

این پیامی بود که ساعت۸:۱۵ بامداد امروز ۴ اردی بهشت ۱۳۹۱از رادیو ایران به گوش تمام جهان رسید. 

۴اردیبهشت ماه برای علاقمندان رادیو در ایران ،خاطره تأسیس رادیو درسال ۱۳۱۹ را تداعي مي كند.

راديو  در ۷۲ سالي كه از عمرش مي گذرد فراز وفرودهاي زيادي را تجربه كرده است .روزهائي كه يكه تاز

رسانه هاي كشور بود تا زمانيكه تلويزيون از اوج به زير كشاندش وتا امروز كه هنوز شنيده مي شودو

رسانه مهمي به شمار مي رود.

با دريافت جايزه معتبر "پوليتزر" مسعود حسینی عکاس افغانی گام در راه حرفه ای شدن برداشت .اما

حکایت این عکس آنقدر جانگداز است که با هیچ مرهمی آرام نمی شود.

 حدود ساعت ۱۶:۲۰ امروز ۲۸ فروردین ۱۳۹۱ موتور جستجوگر گوگل درایران فیلتر شد وپس از کمتر از یک ساعت رفع فیلتر شد!همین

با اجازه شورای فرهنگ عمومی فعلی ،امروز 20 فروردین ماه مصادف با سالروز شهادت راوی فتح شهید

سید مرتضی آوینی است.

روزی که برای نسل ما بدون درج درتقویم هم دریادها می ماند و ظاهراً شورای فرهنگ عمومی کشور

وظیفه دارد آن را برای آگاهی نسل بعد ونسلهای آینده درتقویم کشور به ثبت برساند اما چندروزی است

که  باخبرشدیم که این شورا به دلیل تقارن روز ملی فناوری هسته ای با این روز تصمیم گرفته اند  که از

سال 1391 سالروز شهادت ایشان را به روز ۲۱ فروردین ماه موکول نمایند.

مرحبا احسنت آفرین .